Arkhief

Arkhief is een objet trou(v)é van de kunstenaar Christian Ch'an.
Het is een kopie van een object dat hij vond op het domein van het psychiatrisch centrum. Het oorspronkelijke object was een constructie die diende om de inplanting van het naburige kunstwerk van Els Van Den Meersch, Restpaviljoen, te bepalen, en was verder van generlei waarde.

Het heeft de vorm van een hexaëder, bestaande uit aan mekaar bevestigde houten latten, en verstevigd met verbindingshoeken.
Arkhief toont in eerste instantie de etymologische betekenis van het woord kunst/art, dat teruggaat op het proto-Indo-Europees 'ar'. De basisbetekenis is deze van samenvoegen van elementen, nauw verbinden van geledingen. Zodoende laat het de essentie oplichten van wat kunst toont : dat er menselijk denken is dat een ongedifferentiëerde, vóórmenselijke wereld eerst gewelddadig in stukken verdeelt en vervolgens structureert en vormgeeft. De constructie doet denken aan een skelet en heeft opengevouwd de vorm van een kruis: de taal als psychisch skelet, waardoor de mens is getekend en waaraan hij is geketend en lijdt.

Het hout werd niet behandeld, om het natuurlijk verweringsproces zijn gang te laten gaan. In die zin is het een tijdelijk object, overgeleverd aan de natuurelementen.
Het is een open constructie.  Het overheersend open, lege en frêle karakter wil er vooral op wijzen dat er ook iets is dat het denken overstijgt: een leegte waarin stilte en rust heersen.
Gemonteerd op staven, lijkt het boven de grond te zweven. Dit laat de leegte nog meer overal doordringen.

Als men bij of in het object gaat staan, ziet men in de lege kaders mensen en dingen komen en gaan. Ook bladeren, regen of sneeuw vallen erin. Maar wat er ook in verschijnt, de constructie blijft steeds weer even leeg en zuiver achter. Dit is een verwijzing naar het bewustzijn als lege spiegel, doel van meditatie.

Het werk is tenslotte een 'mise-en-abyme' of spiegelconstructie.
Het spiegelt voornamelijk Restpaviljoen en dit op verschillende niveaus. Qua lokalisatie is het 180° gespiegeld met het tusseninliggende kruispunt als spiegelende, centrale as. Het recupereert een restobjet om het van de vergetelheid te redden en te archiveren. Het objet is gedecontextualiseerd, toont afwezigheid/leegte en gewelddadigheid.
De Kapel van het Niets ( Thierry de Cordier ) wordt als het ware verder uitgekleed door de muren, menselijke figuur, zitplaats, deur en zwart-wit dichotomie weg te laten.
I.t.t. de beeldengroep Transit ( Monique Donckers ) toont het geen naakte lichamelijkheid, maar het naakte denken.

De titel is een samentrekking van de woorden archief, ar, ark, archè en archief.

Opening
Voor de opening werd een lege uitnodiging verstuurd.
Doel was Arkhief te spiegelen: er rest enkel het skelet van een opening. Beiden zijn lege dozen.
Dit gebeurde geruime tijd na de effectieve plaatsing van het object, om de notie van een opening maximaal te subverteren.
Maar voor de goede verstaander: men werd wel degelijk uitgenodigd, maar dan om eender wanneer een bezoek te brengen aan het 'objet troué'.

Tot slot: het werk kwam tot stand gelijktijdig met het uitbreken van de financiële crisis. Het afgelasten van een daadwerkelijke opening spiegelt de nieuwe crisisethiek: besparen.

De kunstenaar
Christian Ch'an werd in 1964 geboren in Etterbeek. Hij leeft en werkt in Lier.
De kunstenaar onderzoekt  in zijn werk de grondstructuur van wat kunst is, in een poging deze te overstijgen. Hij probeert zich hierbij te bevrijden uit de ban van het conceptueel paradigma dat het denken verheerlijkt, zonder terug in de val van een materialisme te trappen. Als derde weg en uitweg werkt hij actueel naar een minimalisme toe, waarin ' horror vacuüm' en 'leegte' centrale thema's zijn, hierbij sterk beïnvloed door de mystieke traditie.
In Arkhief komen voornoemde elementen op een duidelijke en bijna didactische manier terug.