Complexe en langdurige zorg richt zich tot mensen die wellicht blijvend nood hebben aan ondersteuning en begeleiding in mindere of meerdere mate.   Vaak hebben ze al vele behandelingen achter de rug. Het lukt hen echter niet of onvoldoende om te herstellen en opnieuw hun plaats in te nemen in de maatschappelijke- en thuiscontext.


In dit geval spreken we niet meer zozeer van behandelen maar van rehabiliteren. Rehabiliteren betekent dat we patiënten een omgeving proberen te bieden die rekening houdt met hun kwetsbaarheid en hun beperkingen. Via ondersteuning en begeleiding vangen we wat 'niet meer lukt' op om zo te zoeken naar wat ‘wel nog lukt’.


We sporen patiënten aan om nieuwe rollen op te nemen en te zoeken naar vaak verborgen maar zeker aanwezige verlangens, vaardigheden en talenten. Opnieuw sociale rollen (als buur, als hij die kookt, als zoon, als moeder, …) opnemen maakt zichtbaar dat de patiënt meer is dan zijn ziekte en dat hij opnieuw betekenisvol kan zijn.  
Een rehabilitatie-proces is niet te evalueren op basis van de mate waarin iemand al of niet geresocialiseerd, 'aangepast of ingepast' is. Rehabilitatie is een ruimer proces, een proces van zingeving dat succesvol is als de patiënt (en zijn omgeving) tevreden is over het leven dat hij leidt.


Binnen een omgeving die veiligheid en voorspelbaarheid biedt helpen we de patiënt op zijn manier opnieuw aansluiting te vinden met de omgeving zodat hij er in lukt een rol op te nemen binnen een voor hem zinvolle context.


In ons ziekenhuis zijn er verschillende afdelingen voor complexe en langdurige zorg, elk met een eigen invalshoek: