Het verhaal van

Jana Vermeulen,

 

Verpleegkundige

 

 

"Ik stemde in stagementor te worden,

omdat ik me herinner hoe het is om stagiaire te zijn" 

Tijdens mijn stage in 2014 nam ik deel aan het Leerzorgcentrum (LZC) dat De Fase 4 toen voor het eerst organiseerde. Wat een zeer leerrijke ervaring! Samen met vier andere studenten werkten we samen met de sociotherapeute, met onze eigen verantwoordelijkheden. Daarnaast moesten we ook een verbeterproject opstarten met zowel een praktisch luik op de afdeling als een theoretische paper die diende als onze bachelorproef. Wij werkten rond psycho-educatie. Ik organiseerde hierover een familieavond, die we nog steeds driemaandelijks laten doorgaan op de afdeling.

Na mijn studies kreeg ik hier eerst een tijdelijk contract en na de geboorte van mijn dochtertje kon ik met een vast contract aan de slag, eerst even op De Luwte B, vervolgens een paar maanden terug naar De Fase 4 en sinds 2017 vast op De Luwte B. Ik ben hier zeer tevreden mee, want De Luwte B was mijn eerste keuze. Intussen heb ik ook de opleiding Systematisch Rehabilitatiegericht Handelen (SRH) gevolgd, een verplichting voor iedereen die op een rehabilitatieafdeling werkt. Tijdens de komende reorganisatie zal ik op mijn afdeling mogen blijven. Een aantal van mijn collega’s helaas niet, maar zij kunnen op een andere afdeling terecht.

Intussen vroeg mijn diensthoofd me om stagementor te worden. Ik stemde hier volmondig mee in, omdat ik me herinner hoe het is om stagiaire te zijn. Ik probeer voldoende ondersteuning te geven en ik communiceer eerlijk en open met de studenten over hun vorderingen.

Ik ben ook de KOPP-referentiepersoon voor de afdeling. Deze werking voor Kinderen van Ouders met Psychiatrische Problemen vind ik een meerwaarde voor het ziekenhuis, want vanuit mijn ervaringen tijdens het Leerzorgcentrum weet ik hoe belangrijk het is om de familie bij de opname te betrekken. KOPP heeft ook een boost gekregen dankzij het Rode Neuzenfonds. We hebben nu een budget om enkele projecten, zoals een opleiding, te verwezenlijken. Ook al kunnen we niet altijd voltallig vergaderen wegens drukke agenda’s op de afdelingen, ik merk toch dat de groep hiervoor enthousiast is.

Soms heb ik het gevoel te weinig op de hoogte te zijn wat er ziekenhuisbreed gebeurt, zoals de komende reorganisatie. Gelukkig kan ons diensthoofd ons hierover wel briefen en vinden we informatie terug op het intranet. Het zou echter fijn zijn om mee het volledige verhaal te vatten, in plaats van flarden. Voor mijn werk op de afdeling – mijn focus ligt op de patiëntenzorg – beschik ik wel over voldoende informatie.